skip to Main Content

Mijn naam is Manola Sint Jago en ik ben geboren en getogen op het zonnige eilandje Aruba. Op mijn 15de moest ik noodgedwongen wegens een ernstige aandoening verhuizen naar Nederland. Eenmaal in Nederland begon voor mij een lang en bijna ondraaglijk traject van operaties en behandelingen waarvan ik nu nog steeds iedere dag de consequenties van ondervind. Het is een wonder dat ik nog in leven ben.

Maar gelukkig had ik en heb ik nog steeds een hobby die mij altijd op de been heeft gehouden. Als ik pijn had of gefrustreerd was, kon ik als ik even lichamelijk in staat was altijd weer tekenen of schilderen. En ik waande me dan in een wereld zonder pijn en zonder verdriet. Een wereld waar ik voor even “normaal” kon zijn.

In mijn kunstwerken gebruik ik echt alles wat ik kan gebruiken of hergebruiken. Het milieu gaat me echt aan het hart, dus wat ik kan recyclen doe ik dan ook heel graag. Olieverf, plakkaatverf, acrylverf, nagellak, vetkrijt, kleurpotloden combineren met brandtechniek doe ik het liefst zowel op hout als op doeken. Af en toe waag ik me ook aan beeldjes van klei, gips en cement. Sinds mijn beroerte in 2013 gaat dat wel iets minder, maar ik doe het wel nog steeds. Daarnaast maak ik ook houtenpoppen.

Maar vaak kan ik me ook helemaal verliezen in een tekening op papier. Graag ben ik iedere dag bezig met iets anders. Elke keer weer op zoek naar ongebruikelijke combinaties vind ik het fijnste wat er is.

Naast het tekenen en schilderen ben ik zo’n tien jaar geleden ook begonnen met het maken van sieraden en dat doe ik ook heel graag en met heel veel plezier. Helaas niet meer in het tempo van vroeger vanwege het wegvallen van het zicht in mijn linkeroog. Samen Sterk sprak me gelijk aan, omdat ik altijd met een leuke groep mensen mijn werk heb willen exposeren. Deze groep lijkt me erg leuk en iedereen maakt op zijn of haar manier hele mooie, bijzondere en unieke kunstwerken. Ik keek mijn ogen uit op de mooie en overzichtelijke website.

Door het wegvallen van mijn linkeroog heb ik opnieuw moeten leren schilderen en tekenen. Ik heb het perfectionisme moeten loslaten en moeten leren schilderen ook deels op gevoel en uiteraard met veel creativiteit. Als anderen het ook mooi vinden dan ben ik ook een gelukkig mens. Immers, plezier creëren met mijn kunstwerk is toch het mooiste wat er is!

Back To Top